It’s about the control, stupid.

 

Stel je deze situatie voor: een kantoorgebouw. Een typische grote ruimte met tientallen werkplekken – ook wel “plateau” genoemd. De ramen kunnen niet open. Eén thermostaat om de temperatuur wat te beïnvloeden. De thermostaat bepaalt of er extra koeling of verwarming komt t.o.v. de standaardtemperatuur van de lucht die de HVAC-installatie in de ruimte blaast. (Ecologisch of economisch verantwoord? Nop.)

De 45 medewerkers in de ruimte zijn vaak ontevreden. Dames klagen over koude en tocht, duffelen zich in, leggen fleecedekens over hun benen, slepen door preventieadviseurs gevreesde elektrische verwarmingstoestelletjes aan… De mannen klagen over warmte, leggen heelder okselvijvers aan, begrijpen dus niet waar die vrouwen in godsnaam over klagen. Zijn ze gek geworden? Hitsen ze elkaar niet op? (Goed voor de sfeer? Nop.)

De centrale thermostaat lijkt wel een piano, zoveel wordt erop getokkeld. Elke wijziging van de instellingen wordt onthaald op zuchten van opluchting én gegrommel.
Dan wordt de preventieadviseur er maar bijgehaald.

Ocharme.

Wat kan hij doen? Zeggen dat die 22°C echt wel de ideale temperatuur is voor een kantoor waar “licht werk” wordt verricht? Dat volgens de predicted mean vote het normaal is dat een bepaald percentage niet tevreden is? Dat de grenswaarden van de Codex/arbeidsplaatsen voor licht werk perfect gerespecteerd worden? Dat vrouwen het nu eenmaal sneller koud hebben dan mannen (OUCH!)?

Hij kan al die dingen zeggen, maar hoongelach, misprijzen en meewarigheid zullen zijn deel zijn. Zolang Piet, Jos, Mia en Aldegonda het te warm of te koud hebben, zet het geen zoden aan de dijk. Mensen willen geholpen worden en geen uitleg krijgen die ze niet snappen laat staan iets aan hebben, weet u wel!

Conundrum heet zoiets in het goed Nederlands. Of Catch 22 in het goed Engels.

Een mogelijkheid om eruit te geraken? De placebo-thermostaat™! Trommel een technicus op, en geef hem 2 opdrachten:

  1. Zorg ervoor dat de bestaande thermostaat feitelijk niet meer werkt, maar laat het bakje hangen.
  2. Plaats op strategische plekken minstens 2 extra thermostaten. Let wel: sluit deze niet aan! Dit vraagt nl. heel wat extra bekabeling, aanpassing van de HVAC, dus een pak werkuren… kortom duizenden euro’s die we niet willen uitgeven voor iets wat mogelijks (waarschijnlijk) toch nooit echt goed werkt.

Stel vervolgens per eiland of groep van mensen een verantwoordelijke aan. Laat hem of haar, in naam van de groep, de placebo-thermostaat™ bedienen. Verplaats eventueel wat medewerkers zodat er homogene thermogroepen ontstaan.

“En, Mia, Jos, Piet en Aldegonda, is het beter nu?”

“Veel beter! Bedankt!”

(Neen, dit verzin ik niet. Reality is stranger than fiction.)

 

(deze bijdrage verscheen op 28/01/2019 als Preventiekronkel)

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.